ناتوانی جنسی (اختلال نعوظ، ED، اختلال نعوظ) یکی از شایع‌ترین شکایات اورولوژی در مردان است. ناتوانی جنسی به عنوان ناتوانی در دستیابی یا حفظ نعوظ کافی برای مقاربت جنسی طبیعی تعریف می‌شود.

شیوع این بیماری با افزایش سن افزایش می‌یابد. مطالعات نشان داده است که مشکلات نعوظ در 20٪ از مردان بالای 40 سال رخ می‌دهد. دیابت یکی از علل مهم مشکلات نعوظ است. به طور کلی، مشکلات نعوظ به طور متوسط ​​در 52.5٪ از افراد دیابتی رخ می‌دهد.

برخلاف دیابت، در سال‌های اخیر وضعیتی به نام «پیش‌دیابت» یا «دیابت پنهان» شناسایی شده است. بیماران مبتلا به پیش‌دیابت سطح قند خون بالایی دارند، اما معیارهای دقیق دیابت را ندارند. اختلال نعوظ، مشابه دیابت، در بیماران پیش‌دیابتی نیز شایع است. در این مقاله، با تکیه بر تجربیات خودم و منابع عمومی، اطلاعات به‌روزی در مورد دیابت در بیماران پیش‌دیابتی ارائه خواهم داد.

دیابت نهفته به چه معناست؟

ناتوانی جنسی در بیماران دیابتی، یا سطح انسولین خون ناکافی است (دیابت نوع ۱)، یا با وجود ترشح کافی انسولین از پانکراس، مقاومت به انسولین وجود دارد و قند خون نمی‌تواند وارد بافت‌ها شود و مورد استفاده قرار گیرد (دیابت نوع ۲).

در سال‌های اخیر، وضعیتی به نام پیش‌دیابت یا دیابت اولیه شناسایی شده است. اگر سطح قند خون فرد بالاتر از حد طبیعی باشد اما به اندازه‌ای بالا نباشد که دیابت تشخیص داده شود، او را به عنوان پیش‌دیابت یا دیابت اولیه تعریف می‌کنند. در یک فرد بالغ طبیعی، قند خون ناشتا باید زیر ۱۰۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد.

اگر قند خون ناشتای شما بین ۱۰۰ تا ۱۲۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر باشد، شما در مرحله پیش‌دیابت هستید. اگر قند خون شما ۱۲۶ میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا بالاتر باشد، شما مبتلا به دیابت یا قند خون شیرین هستید.

افراد مبتلا به مرحله پیش‌دیابت احتمالاً کاندید ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند و نشان داده شده است که اکثر آنها در عرض ۱۰ سال به دیابت مبتلا می‌شوند. سطح هموگلوبین A1c اطلاعاتی در مورد کنترل قند خون شما در ۲ تا ۳ ماه گذشته ارائه می‌دهد. آزمایش هموگلوبین A1c به طور معمول زیر ۵.۶٪ است. در مرحله پیش‌دیابت، این مقدار از ۵.۷٪ تا ۶.۴٪ و در افراد دیابتی، بالای ۶.۶٪ است.

بیماری‌های قلبی عروقی در افراد دیابتی ۲ تا ۴ برابر بیشتر است، در حالی که در افراد پیش‌دیابتی ۱.۵ برابر بیشتر است. تغییرات سبک زندگی می‌تواند از ابتلا به دیابت در افراد پیش‌دیابتی جلوگیری کند یا آن را به تأخیر بیندازد.

مطالعات علمی گزارش داده‌اند که مشکلات نعوظ در بیماران پیش‌دیابتی شایع‌تر از افراد عادی است.

تشخیص در بیماران مبتلا به دیابت نهفته و مشکلات نعوظ چگونه انجام می‌شود؟

مراحل تشخیص در بیماران مبتلا به دیابت نهفته که با شکایت از مشکلات نعوظ به متخصص اورولوژی مراجعه می‌کنند، به شرح زیر است:

پرسش پزشکی: سوالات پزشکی در مورد داروهای مصرفی بیمار، جراحی‌های قبلی و اینکه آیا او الکل یا سیگار مصرف می‌کند یا خیر، پرسیده می‌شود.
قند خون ناشتا
سطح تستوسترون
سطح کلسترول
سونوگرافی داپلر رنگی آلت تناسلی

چرا اختلال نعوظ در دیابت نهفته رخ می‌دهد؟

علل، یا بهتر بگوییم مکانیسم، مشکلات نعوظ در افراد پیش‌دیابتی مشابه افراد دیابتی است. سطح بالای قند خون به مدت طولانی بر سیستم عروقی و عصبی تأثیر منفی می‌گذارد. در نتیجه، بیماری‌های قلبی عروقی و اختلال نعوظ در این بیماران شایع است. علل اختلال نعوظ در بیماران پیش‌دیابتی عبارتند از:

عوامل خطر قلبی عروقی
اختلال عملکرد اندوتلیال
افزایش استرس اکسیداتیو
نوروپاتی اتونوم
چاقی (افزایش وزن مرکزی)
کاهش میل جنسی
مشکلات انزال
مشکلات روانی
سایر بیماری‌های همراه (چاقی، فشار خون بالا و غیره)
مقاومت به انسولین
سیتوکین‌های التهابی
تغییرات در سطح لپتین
سطح تستوسترون پایین
سطح کلسترول بالا

تغییرات همودینامیک آلت تناسلی: در بیماران مبتلا به پیش دیابت، اختلال در سونوگرافی داپلر رنگی آلت تناسلی مشاهده شده است. گمان می‌رود که این امر صرفاً به افزایش سطح خونی مربوط نباشد، بلکه به دلیل عوامل دیگری نیز باشد.
پیشگیری از اختلال نعوظ در بیماران دیابتی نهفته امکان‌پذیر است!
پیش‌دیابت یا دیابت نهفته، یک بیماری قابل پیشگیری است. این بیماران باید توسط یک متخصص غدد درون‌ریز و متخصص متابولیسم تحت نظر باشند. تغییرات سبک زندگی می‌تواند تا ۵۸٪ از پیشرفت پیش‌دیابت به دیابت آشکار جلوگیری کند و دارو می‌تواند تا ۲۷٪ از پیش‌دیابت جلوگیری کند. برای این منظور، تغییرات سبک زندگی که ما به بیماران خود توصیه می‌کنیم به شرح زیر است:

تغذیه سالم
کنترل وزن
ترک سیگار
قطع مصرف الکل
کنترل فشار خون
کنترل کلسترول
مصرف دارو (مانند متفورمین)
ورزش منظم

ناتوانی جنسی

مطالعات علمی در مورد قند پنهان و مشکلات نعوظ چه می‌گویند؟

مروری بر مقالات علمی نشان می‌دهد که اختلال نعوظ (ناتوانی جنسی) در افراد پیش‌دیابتی در مقایسه با افراد عادی شایع‌تر است. من تلاش کرده‌ام تا مقالات مربوط به این موضوع را خلاصه کنم.

یک متاآنالیز که اثرات پیش‌دیابت بر اختلال نعوظ را بررسی می‌کرد، شیوع بالاتر ناتوانی جنسی اختلال نعوظ در افراد پیش‌دیابتی را گزارش کرد. بررسی توزیع سنی نشان داد که اختلال نعوظ در افراد پیش‌دیابتی زیر ۵۰ سال شدیدتر است. مطالعات انجام شده در این بیماران همچنین نشان داد که علل مشکلات نعوظ مشابه علل موجود در بیماران دیابتی است.

مطالعه‌ای روی ۳۷۲ مرد مبتلا به اختلال نعوظ نشان داد که تقریباً ۲۳.۱٪ از آنها به پیش‌دیابت مبتلا بودند. سطح تستوسترون کل آنها کمتر از افراد غیر دیابتی و سطح کلسترول و تری‌گلیسیرید آنها بالاتر بود.

وقتی نتایج ۱۲ مطالعه بررسی شد، گزارش شد که مشکلات نعوظ در افراد پیش‌دیابتی شایع است. داروهای خوراکی اختلال نعوظ (PDE5i) اغلب در درمان ناتوانی جنسی استفاده می‌شوند. افراد پیش دیابتی نسبت به افرادی که سطح قند خون طبیعی دارند، به داروهای PDE5i کمتر پاسخ می‌دهند.

تصور می‌شود مکانیسم این امر، کاهش ترشح اکسید نیتریک (NO) از اعصاب اندوتلیال و پودندال باشد. علاوه بر این، کاهش سطح تستوسترون در بیماران پیش دیابتی نیز ممکن است یک عامل مؤثر باشد. برای اینکه این داروها حداکثر تأثیر را داشته باشند، سطح تستوسترون نیز باید طبیعی باشد.

مطالعه‌ای روی ۱۷۶ فرد مبتلا به پیش‌دیابت و ۱۸۴ فرد سالم، شیوع بیشتر اختلال نعوظ را در افراد مبتلا به دیابت نشان داد. همچنین مشخص شد که سطح تستوسترون در افراد مبتلا به دیابت پایین‌تر است. گمان می‌رود که سطح پایین تستوسترون ممکن است علت ناتوانی جنسی باشد.

نشان داده شده است که داروهای دیابت و رژیم غذایی اثرات مثبتی بر نعوظ در افراد دیابتی و پیش دیابتی دارند. بنابراین، کنترل سطح قند خون برای این بیماران ضروری است. بنابراین، نظارت توسط متخصص غدد درون ریز ضروری است.

مطالعه‌ای روی ۵۰۰ بیمار نشان داد که اختلال نعوظ در بیماران پیش‌دیابتی شایع‌تر است. بیماران عادی به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند و مشخص شد که نتایج بهتری نسبت به بیماران پیش‌دیابتی داشتند.

عملکرد جنسی در مردان جوان مبتلا به پیش دیابت بیشتر تحت تأثیر منفی قرار می‌گیرد. این مطالعه بر روی مردان ۲۵ تا ۵۰ ساله انجام شد. این خطر به ویژه در افرادی که سطح گلوکز ناشتای غیرطبیعی و اختلال تحمل گلوکز دارند، بیشتر است.

مطالعات روی حیوانات آزمایشگاهی نشان داده است که اختلالی در آزادسازی انتقال‌دهنده‌های عصبی (مولکول‌های واسطه برای انتقال عصبی) وجود دارد.

به طور مشابه، مطالعات آزمایشگاهی روی حیوانات آزمایشگاهی، اختلال در پاسخ‌های انقباضی و شل شدنی در عضلات مسئول نعوظ در بافت آلت تناسلی موش‌های صحرایی پیش‌دیابتی و دیابتی را نشان داده‌اند. افزایش مقاومت به انسولین، اختلال در مسیر اکسید نیتریک (NO) و افزایش استرس اکسیداتیو به عنوان عوامل مسئول این وضعیت مطرح شده‌اند.

درمان اختلال نعوظ در بیماران دیابتی نهفته

درمان ناتوانی جنسی اختلال نعوظ  در بیماران مبتلا به پیش‌دیابت امکان‌پذیر است. هدف اصلی در این بیماران جلوگیری از پیشرفت پیش‌دیابت به دیابت آشکار است. بیمارانی که قند خون بالایی دارند، می‌توانند به بیماری‌های قلبی عروقی جدی و مشکلات هورمونی مبتلا شوند. هدف از درمان، عادی‌سازی سطح قند خون و جلوگیری از آسیب‌های مرتبط است. رویکرد درمانی برای اختلال نعوظ در پیش‌دیابت به شرح زیر است:

تغییر سبک زندگی: جلوگیری از پیشرفت بیماری با تغییر سبک زندگی امکان‌پذیر است. برای این منظور، بیماران باید عاداتی مانند مصرف الکل و سیگار را کاملاً کنار بگذارند. کسانی که سبک زندگی کم‌تحرکی دارند باید یک برنامه ورزشی منظم را دنبال کنند. مهم است که این بیماران تحت نظر متخصص غدد درون‌ریز باشند و از یک برنامه غذایی مناسب برای حفظ سطح قند خون منظم پیروی کنند.

درمان کمبود تستوسترون: مطالعات نشان داده‌اند که سطح هورمون مردانه سرم (تستوسترون) در بیماران پیش‌دیابتی پایین است. تستوسترون هورمونی است که هم برای میل جنسی و هم برای عملکرد طبیعی نعوظ مهم است. در این بیماران، سطح تستوسترون سرم باید بررسی شود و هرگونه کمبود آن باید درمان شود.

کنترل سطح کلسترول: از آنجا که بیماران پیش دیابتی نیز سطح کلسترول بالایی دارند، این امر باید اصلاح شود. به بیمارانی که کلسترول بالا دارند، ممکن است رژیم غذایی مناسب و در صورت لزوم داروهای کاهش دهنده کلسترول تجویز شود. باید با متخصص تغذیه و متخصص قلب/غدد درون ریز مشورت شود و درمان مناسب آغاز گردد.

درمان روانشناختی: از آنجا که این بیماران استرس دارند، باید از داروهای ضد افسردگی برای تسکین استفاده شود. در صورت لزوم، باید مشاوره روانپزشکی انجام شود. مهم است که بیماران زندگی بدون استرسی داشته باشند.

مهارکننده‌های PDE5i: داروهای PDE5i معمولاً در بیماران مبتلا به اختلال نعوظ استفاده می‌شوند. این داروهای خوراکی، درمان خط اول برای اختلال نعوظ هستند. مطالعات نشان داده‌اند که این داروها در بیماران مبتلا به پیش‌دیابت خیلی مؤثر نیستند. این ممکن است به دلیل عوامل مختلفی باشد. برای دستیابی به اثر مطلوب داروهای PDE5i، توصیه می‌کنیم که بیماران ما به شدت از اقدامات پیشگیری از بارداری پیروی کنند. ترک مصرف الکل و دخانیات، رسیدن به وزن ایده‌آل بدن و حفظ یک برنامه غذایی و ورزشی منظم بسیار مهم است.

درمان ESWT: درمان با امواج شوک آلت تناسلی (ESWT) یک روش درمانی است که ما با موفقیت در بیماران مبتلا به اختلال نعوظ از آن استفاده کرده‌ایم. به دلیل عدم وجود عوارض جانبی و میزان موفقیت بالا، مدت زیادی است که از این روش استفاده می‌کنیم و نتایج ما عالی است.

ما ESWT را برای بیماران مبتلا به پیش دیابت و اختلال نعوظ توصیه می‌کنیم. برای موفقیت این درمان، بیماران باید اقدامات پیشگیرانه را رعایت کنند. مطالعات علمی نشان داده است که ESWT در بیمارانی که رژیم غذایی سالم دارند، به طور منظم ورزش می‌کنند و وزن کم می‌کنند، مؤثرتر است.

ESWT همچنین در بیمارانی که به داروهای خوراکی PDE5i پاسخ نمی‌دهند، مؤثر است. از آنجا که بیماران پیش دیابت به داروهای PDE5i پاسخ خوبی نمی‌دهند، ما ESWT را برای این بیماران توصیه می‌کنیم. از آنجا که بیماران پس از درمان با امواج شوک به داروهای PDE5i پاسخ می‌دهند، درمان ترکیبی مناسب‌تر است. ما همچنین توصیه می‌کنیم که بیماران ما همزمان از داروهای ESWT و PDE5i استفاده کنند.

جراحی نشت وریدی (بستن ورید): نشت ورید آلت تناسلی را می‌توان در سونوگرافی داپلر رنگی آلت تناسلی در بیماران مبتلا به دیابت نهفته تشخیص داد. با این حال، با توجه به میزان موفقیت پایین جراحی نشت وریدی، ما معتقدیم که این جراحی بی‌اثر است. ما جراحی نشت وریدی را روی این بیماران انجام نمی‌دهیم.
تزریق در آلت تناسلی: تزریق در آلت تناسلی نیز درمانی است که ما برای این بیماران استفاده می‌کنیم. ما به بیماران واجد شرایط خود در مورد تزریق در آلت تناسلی آموزش می‌دهیم و سپس آنها خودشان درمان را ادامه می‌دهند.

استفاده از وکیوم: استفاده از وکیوم روی آلت تناسلی می‌تواند در بیماران مناسب مورد استفاده قرار گیرد. این یک روش بی‌ضرر است و برخی از بیماران ممکن است از آن بهره‌مند شوند.

جراحی پروتز آلت تناسلی: یکی از گزینه‌های درمانی برای دیابت نهفته، قرار دادن پروتز آلت تناسلی است. جراحی پروتز آلت تناسلی بهترین گزینه است. ما این جراحی را به عنوان آخرین راه حل برای بیمارانی انجام می‌دهیم که در تمام گزینه‌های درمانی دیگر شکست خورده‌اند. ما معمولاً هنگام انتخاب پروتز، وضعیت اجتماعی-اقتصادی و فکری بیمار را در نظر می‌گیریم. ما معمولاً یک پروتز آلت تناسلی بادی سه تکه را برای بیماران خود انجام می‌دهیم.

به طور خلاصه، دیابت نهفته باعث مشکلات جدی نعوظ در مردان می‌شود. مدیریت این بیماران شامل تخصص‌های متعددی است. توصیه می‌شود بیماران توسط یک متخصص غدد درون ریز از نظر کنترل قند خون تحت نظر باشند. درمان طیف گسترده‌ای را شامل می‌شود، از تغییرات سبک زندگی گرفته تا جراحی پروتز آلت تناسلی.